Park Przyrody Penyal d'Ifac, Calpe

Penyal (Penyal d’Ifac po walencku, Peñón de Ifach po hiszpańsku) to rodzaj geografii, który każe zwolnić na autostradzie. 332-metrowa pionowa bryła jurajskiego wapienia, połączona ze stałym lądem wąską mierzeją i stercząca prosto ze Morza Śródziemnego, jakby ktoś upuścił kawałek większego pasma górskiego w niewłaściwym miejscu. Calpe zbudowało swoje stare miasto w jego cieniu; nowoczesne miasto rozrosło się wokół; sama skała jest parkiem przyrody od 1987 roku, najmniejszym z obszarów chronionych Wspólnoty Walenckiej i o najwyższym zagęszczeniu odwiedzających na hektar.

Czym właściwie jest park

Park obejmuje całą skałę plus pas nadbrzeżnej ścieżki wokół jej podstawy — w sumie około 45 hektarów, mniej niż wiele londyńskich cmentarzy. W jego obrębie znajdują się:

• Szlak na szczyt (la Cordada), 2,2 km w jedną stronę, 332 m przewyższenia, od średniej do dużej trudności — zobacz osobny opis trasy dotyczący samej wędrówki.
• Miradors de Calpe — dwie krótkie utwardzone ścieżki u podstawy skały, dostępne dla wózków, widoki na morze w obie strony, po 15 minut każda.
• Stanowisko archeologiczne Pobla Medieval — pozostałości ufortyfikowanej osady z XIII wieku, która stała u stóp Penyal, dopóki w 1547 roku nie złupili jej piraci. Bezpłatnie, zawsze otwarte.
• Chroniona flora i ptaki morskie — gatunki endemiczne, w tym Silene hifacensis (lepnica z Ifach, kwiat występujący tylko tutaj i na Ibizie) oraz kolonia lęgowa mew Audouina.

Jak zwiedzić bez wchodzenia na szczyt

Nie każdy chce podejścia na 332 m. Wielu nie: pierwsza trzecia to utwardzona rampa; ostatnia trzecia to prawdziwa wspinaczka po skale z łańcuchami. Jeśli to nie twój plan:

1. Dojedź lub dojdź do centrum dla zwiedzających u podstawy.
2. Przejdź 15-minutową ścieżką Mirador del Molí — utwardzona, płaska, morze po obu stronach, jaskółki gniazdujące w klifie.
3. Pokonaj pętlę Poblado Medieval — kamienne ruiny, drzewa oliwne, 30 minut.
4. Wróć, zjedz obiad w porcie (3 minuty pieszo), spędź popołudnie na plaży Arenal-Bol z Penyal górującym nad twoim ramieniem.

To całkiem dobry dzień i widziałeś park.

Jeśli jednak idziesz na szczyt

Zobacz opis trasy. Krótkie zasady tutaj: maksymalnie 150 osób na szlaku jednocześnie (licznik przy bramie), bez zwierząt, bez dronów, bez jakichkolwiek latających przedmiotów, a bramy zamykają się 90 minut przed zachodem słońca — po tej godzinie nie wpuszczą cię na start, nawet jeśli wyglądasz na wysportowanego.

Najlepsza pora roku

Wiosna (kwiecień–maj) to szczyt — kwitnące polne kwiaty, temperatury 18–24 °C, mgiełka rozwiewająca się po zimie. Tylko w dni powszednie; w weekendy szlak zapełnia się do 10:00.

Jesień (październik–początek listopada) to bliskie drugie miejsce, ze stabilną pogodą i morzem bez meduz do kąpieli po wędrówce.

Unikaj sierpnia — ponad 34 °C na skale odbijającej żar, szlak na szczyt staje się naprawdę niebezpieczny dla nieprzygotowanych.

Unikaj zim po deszczu — wapień staje się śliski na odcinku wspinaczkowym, a służba parku rzeczywiście zamyka szlak po ulewnych deszczach.

Widok ze szczytu, bo wszyscy pytają

Północ: Serra Gelada, wybrzeże aż po Benidorm, Ibiza w pogodne dni. Południe: Sierra Bernia, Cap de la Nau, Jávea. Wschód: otwarte Morze Śródziemne. Zachód: dolina Calpe i saliny z flamingami. Z jednego punktu widać pięć różnych parków przyrody.

Praktyczna logistyka

• Parking przy bramie zapełnia się do 10:00 w weekendy. Rezerwowy na Avinguda Ejércitos Españoles, 10 minut pieszo.
• Woda — dwie fontanny w centrum dla zwiedzających, na szlaku żadnej. Weź 1,5 l latem.
• Obuwie — minimum buty trekkingowe na szczyt, na całą resztę wystarczą zwykłe buty spacerowe.
• Przyjazne rodzinom odcinki poniżej wspinaczki. Powyżej nie dla małych dzieci.